Ersever, er sözcüğüyle sevmek fiilinin -er ekli biçiminden kurulmuş görünür; olası anlamı “insanları seven, insan sever”dir. Nişanyan Sözlük sev- fiilini Eski Türkçeye bağlar; er ise Eski Türkçede “adam, kişi” demektir. Ad için ayrıca yazılmış bir tanım bulunmaz. Nişanyan Adlar'da çok yakın bir ad olan Erseven de kayıtlıdır ve aynı iki parçayla, “insanı seven” yönünde açıklanır.
Sondaki -er, sevmek fiiline eklendiğinde bir şeye duyulan düşkünlüğü anlatır; “yurtsever” sözcüğündeki gibi. Ersever'de bu düşkünlük insana yöneliktir. Üç hecede “er-se-ver” diye okunur ve r sesi adın başında ve sonunda yinelenir. Benzer isimler arasındaki Denizer, Doğaner ve Ekener er ögesini sona alan erkek adlarıdır; Ersever'de ise er başta durur.