Durukadın, “duru” ve “kadın” sözcüklerinden kurulmuş görünür; olası anlamı “duru, temiz yürekli kadın”dır. Nişanyan Sözlük duru sözcüğünü Eski Türkçe turuġ biçimine götürür: bu sözcük dingin, sakin, bulanık olmayan anlamlarını taşır ve durmak fiilinin eski biçimi olan tur- fiilinden türetilmiştir. Kadın sözcüğü ise aynı sözlüğe göre Eski Türkçe ḳātūn ya da χātūn biçiminden gelir; Orhun yazıtlarında kraliçe anlamında geçer ve Soğdcadan alınmıştır. Nişanyan Adlar bu adı, “ölme, kadın” diye çevirdiği Durkadın kaydıyla birlikte verir.
Durkadın ile arasındaki tek fark bir u sesidir, ama anlam değişir: Durkadın'da dur- fiili bir dilek bildirir, Durukadın'da ise duru sıfatı bir nitelik anlatır. Dört heceli ad “du-ru-ka-dın” diye okunur. Benzer isimler arasındaki Akkadın ve Anakadın da kadın sözcüğünü bir sıfatla birleştirir.