Durukal, duru sözcüğüyle kalmak fiilinin emir biçiminden kurulmuş görünür; olası anlamı “duru kal, özün hep temiz kalsın” dileğidir. Nişanyan Sözlük'e göre duru, durmak fiilinin eski biçimi tur- köküne +Ig ekinin getirilmesiyle oluşmuş turuġ sözcüğünden gelir; kal- ise Eski Türkçe kal- fiilidir. Nişanyan Adlar'da buna çok yakın bir ad, Durkal da bulunur ve “ölme, yaşa” anlamıyla açıklanır; Durukal'da araya giren u, adı bu dilekten “duru kalmak” fikrine taşır.
Ad bir emir cümlesi biçimindedir ve çocuğa doğrudan seslenir. Üç hecede “du-ru-kal” diye söylenir ve l ile kapanır. Benzer isimler arasındaki Arıkal aynı kal ögesiyle biter; Doğruol ve Doğruel ise doğru sözcüğünü başka bir fiille birleştiren, yine dilek taşıyan adlardır.