Durukan, Nişanyan'ın “saf kan” diye açıkladığı bir addır; duru “berrak, saf”, kan ise “soy” anlamındadır. Nişanyan ikinci bir okuma da önerir: ad Duruk Han olarak da anlaşılabilir. Nişanyan'ın kan öğesi hakkındaki notuna göre bu öğe yeni Türkçe adlarda kimi zaman “kağan, hükümdar”, kimi zaman “kan, soy” demektir ve çoğu kez Han ile eşdeğerdir.
Kalın ünlüleri ve akıcı söylenişiyle soyadlarının çoğuyla uyum sağlar. Benzer isimler arasındaki Duruhan aynı adın han ile kurulmuş biçimidir; Durusan ve Akçakan da benzer yapıdadır.