Durusoy, duru ve soy sözcüklerinden oluşur; olası anlamı “temiz soylu, soyu duru olan”dır. Nişanyan Sözlük duruyu Eski Türkçe turuġ sözcüğüne dayandırır; sözcük durmak fiilinin eski tur- kökünden türemiştir ve sakinlik, berraklık anlatır. Soy ise Orta Türkçede de aynı biçimde görülen ve “soy, zürriyet” anlamına gelen sözcüktür. Nişanyan Adlar, Duru'nun hem “duran, kalan” hem “berrak, saf” diye okunabildiğini belirtir.
Soyadı gibi duran bir yapısı olduğu için ad olarak kullanıldığında ikinci bir isimle daha dengeli durur; tek başına kullanıldığında bir soyadıyla karışması da mümkündür. Üç hecede “du-ru-soy” diye okunur. Benzer isimler arasındaki Temizsoy ve İyisoy aynı soy ögesini bir nitelik sözcüğüyle birleştirir; Dirisoy ve Denlisoy da bu kalıptadır.