Durusel, Türkçe duru ile Arapça kökenli sel sözcüğünün birleşimidir. Sel, Vikisözlük'e göre Osmanlıcadaki seyl sözcüğünün halk ağzındaki söylenişinden gelir, o da Arapça sayl'dan alınmıştır. Sürekli yağmurdan ya da eriyen kardan oluşan taşkın suyu anlatır; Vikisözlük sözcüğü ayrıca bir kız adı olarak kaydeder. Duru ise berrak, bulanık olmayan demektir. TDK adı berrak ve saf akan bir sel diye açıklar.
Sel çoğu zaman zarar veren bir taşkın olarak bilinir; duru sıfatı bu imgeyi yumuşatır ve adı coşkuyla akan temiz bir su fikrine yaklaştırır. Durusel'in son hecesi, sıfat türeten -sel ekiyle aynı yazılır; ancak burada ek değil sel sözcüğü vardır. Üç hecede okunur (Du-ru-sel) ve ince ünlülü ekler alır: Durusel'e, Durusel'in. Benzer isimler arasındaki Akarsel ve Kayansel de sel ile biter.