Kadın, Türkçenin bugün çok sıradan bir sözcüğü olsa da kökü bir unvana dayanır. Nişanyan Adlar'ın notuna göre sözcük Eski Asya Türkçesinde kraliçe, soylu kadın anlamındaydı ve zamanla halk arasında genel kullanıma yayıldı. Hatun da aynı sözcüğün farklı bir biçimidir: kayda göre sözcük, eski Orta Asya İran dillerinden Soğdcadan alınmıştır ve başlangıçta kraliçe demektir; modern Türkçeye kadın ve hatun diye iki ayrı söylenişle girmiştir. TDK Kişi Adları Sözlüğü ise erişkin kadın, eski bir saygı unvanı ve evi yöneten kişi gibi anlamları sıralar.
Ad bu yönüyle eski hanedan unvanlarından gelen bir saygınlık taşır. Beş harfli ve iki heceli “ka-dın” okunuşu kısadır. Benzer isimler arasındaki Akkadın ve Katun aynı köke yaslanan biçimlerdir.