Durkadın, Türkçe “dur” emri ile kadın sözcüğünün birleşimidir. Nişanyan adı “ölme, kadın; yaşa” diye açıklar; yani Dursun, Durmuş gibi yeni doğan çocuğun yaşaması dileğiyle konan adlar ailesindendir. TDK kaydı ise aynı “dur” sözcüğünü başka bir dilekle, ailede bundan sonra çocuk olmaması isteğiyle ilişkilendirir. İki yorum da Anadolu'nun eski dilek adı geleneğine dayanır, ama Nişanyan ilk okumayı esas alır.
Bugün çok seyrek kullanılır ve daha çok eski kuşaklarda görülür. Benzer isimler arasındaki Anakadın ve Durukadın da kadın öğesini taşır.