Dinçkal, dinç sıfatı ile kalmak fiilinin emir biçimi kal'dan oluşur ve “dinç kal” dileğini taşır. Dinç, soluk ve ruh anlamındaki Ana Türkçe *tï̄n sözcüğüne dayanır; bugünkü Türkçede gürbüz, canlı ve güçlü anlamında kullanılır. Kal, kalmak fiilinin ikinci tekil kişiye seslenen biçimidir. TDK de adı güçlü ve sağlam kalma dileği olarak açıklar.
Emir kipiyle kurulan dilek adlarına Türkçede sık rastlanır; benzer isimler arasındaki Berkal ve Erkal aynı kal sonunu taşır. Dinçkal iki hecede okunur (Dinç-kal) ve ekleri kalın ünlülüdür: Dinçkal'a, Dinçkal'ın. Dinçkol ile yalnızca bir ünlüyle ayrıldığından yazımını belirtmek gerekebilir.