Dinçsav, dinç ve sav sözcüklerinin birleşimidir. Sav'ın hikâyesi ilginçtir: Vikisözlük'e göre sözcük Osmanlıcadan ya da başka tarihî Türk dillerinden alınmıştır; Türkiye'de XVII. yüzyılda kullanımdan düşmüş, dil devrimi sırasında Arapça kökenli bir sözcüğün yerine yeniden canlandırılmıştır. Bugün tez, iddia ve mantıkta kanıtlanması gereken önerme anlamında kullanılır; Türkçe sürüm eski haber, söz anlamını da kaydeder. Dinç ise gürbüz, güçlü demektir. TDK adı sağlığı ve gücü yerinde kişi diye açıklar; sav öğesinin bu anlama katkısı kaynaklarda ayrıca belirtilmez.
İki heceli (Dinç-sav) ve kalın ünlülü bir addır; ekler a'lı gelir: Dinçsav'a, Dinçsav'ın. Benzer isimler arasındaki Dinçsan ve Dinçsay ile tek harf farkı bulunduğundan ad ilk duyuşta bunlarla karıştırılabilir; sondaki v sesini belirgin söylemek işe yarar. Dinçtaş ve Dinççağ da aynı ilk öğeyi taşır.