Dinçsan, dinç ve san sözcüklerinden kurulmuştur. San, Osmanlıca üzerinden gelir ve Vikisözlük'e göre saymak anlamındaki Ana Türkçe *sā- kökünden türemiştir; aynı kökle bugünkü saymak ve sanmak fiilleri de akrabadır. Sözcüğün anlamları ad, ün, şöhret ve unvandır. Dinç ise sağlıklı, gürbüz ve enerjik demektir; kökü soluk ve ruh anlamındaki Ana Türkçe *tï̄n'dir. Bu iki kök, gücü ve dinçliğiyle tanınan kişi anlamını verir; TDK de adı bu yönde açıklar.
San, Türk adlarında sık kullanılan bir son öğedir; benzer isimler arasındaki Dinçsav ve Dinçsay ise yalnızca son sesleriyle ayrılır. Bu kadar yakın biçimler bulunduğu için Dinçsan'ın yazımını harf harf söylemek gerekebilir. Ad iki heceli ve kalın ünlülüdür: Dinçsan'a, Dinçsan'ın.