Dinçmen, dinç sözcüğüne -men ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir erkek adıdır. Dinç, Ana Türkçe *tï̄n'e dayanır; bu kökün ilk anlamları soluk, ruh ve dinlenmedir, Türkçedeki dinç ise gürbüz, enerjik ve canlı demektir. -men eki Vikisözlük'e göre Ana Türkçe *-man'dan gelir ve değirmen gibi eski sözcüklerde görülür; bir niteliğin yüksek derecesini ya da bir şeye düşkünlüğü anlatan adlar türetir. Dil devrimi döneminde meslek bildiren yeni sözcüklerde de kullanılmıştır. Böylece ad, dinçliği güçlü biçimde taşıyan kişi anlamına gelir; TDK de adı sağlıklı ve kuvvetli biri diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Güçmen, aynı -men ekini güç sözcüğüyle birleştirir; Dinçer ve Dinçel ise aynı ilk öğeyi başka eklerle kurar. Dinçmen iki hecede söylenir (Dinç-men) ve ince ünlülü ekler alır: Dinçmen'e, Dinçmen'in. Ünsüzle bittiği için ünlüyle başlayan bir soyadıyla akıcı biçimde birleşir.