Dinçerk, dinç ve erk öğelerinden kurulmuştur. Erk, Eski Anadolu Türkçesinde güç, yetke anlamıyla kullanılan erk sözcüğünden gelir ve Ana Türkçe *erk'e dayanır; bugün de etki gücü, iktidar ve kudret anlamlarını taşır. Dinç ise Vikisözlük'te iki ayrı anlam kümesiyle verilir: bir yanda enerjik, gürbüz ve canlı olmak, öbür yanda tasasız, kaygısız olmak. TDK'nin kaydı adı sağlıklı ve kuvvetli kişi olarak açıklar; iki kök de güç fikrini taşıdığından ad bu anlamı pekiştirir.
Ad iki hecede söylenir: Din-çerk. Sondaki rk kümesi adı sert bir sesle bitirir; ekler ince ünlülüdür: Dinçerk'e, Dinçerk'in. Benzer isimler arasındaki Dinçer, aynı ilk öğeyi er ile birleştirir ve yazımda yalnızca son harfle Dinçerk'ten ayrılır. Dinçmen ve Dinçel de aynı başlangıcı paylaşır.