Dinçtürk, dinç ve Türk sözcüklerinden oluşur. Türk sözcüğü Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *tür(ü)k biçimine dayanır; Eski Türkçedeki türük ve Çuvaşçadaki tĕrĕk ile akrabadır. Vikisözlük'ün Türkçe sürümü, sözcüğün ilk kez Ön Asya'daki çivi yazılı metinlerde Turukki biçiminde görüldüğünü ve kökeni üzerine farklı görüşler bulunduğunu belirtir. Dinç ise gürbüz ve güçlü anlamındadır. TDK'nin kaydı adı güçlü ve sağlam bir Türk diye açıklar.
Türk ile biten adlar arasında benzer isimlerdeki Tunçtürk, Bektürk, Ertürk ve Koçtürk de yer alır; Tunçtürk, Dinçtürk ile hem yapı hem ses bakımından en yakın addır. İki heceli (Dinç-türk) ad sert ünsüz kümeleriyle başlayıp biter; ekler ince ünlüyle gelir: Dinçtürk'e, Dinçtürk'ün. Ünlüyle başlayan bir soyadı adın sonundaki rk kümesini yumuşatır.