Dinçkök, dinç ve kök sözcüklerinin birleşmesinden oluşur. Kök, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *kök sözcüğüne dayanır; bitkiyi toprağa bağlayan bölümü anlatır ve mecaz yoluyla bir şeyin kaynağı, nedeni, başlangıcı anlamını kazanır. Vikisözlük kök'ü ayrıca erkek adı olarak kaydeder. Dinç ise gürbüz ve canlı anlamındadır. Bu iki öğe, köklerinden sağlık ve güç alan bir aile imgesi kurar; TDK de adı soyunda sağlık ve kuvvet bulunan biri diye yorumlar.
Adı söylerken dikkat edilecek nokta, ses bakımından gök (gökyüzü) sözcüğüne yakın olmasıdır; Dinçkök k ile başlayan kök'ü taşır ve yazımda bu fark korunmalıdır. İki hecede okunur (Dinç-kök) ve ekler ince ünlüyle gelir: Dinçkök'e, Dinçkök'ün. Benzer isimler arasındaki Dinçsoy da soy fikrini aynı ilk öğeyle anlatır; Dinçerk ve Dinçmen ise aynı başlangıcı paylaşır.