Dindar, dinine bağlı, dinin buyruklarını yerine getiren kişi anlamındaki sözcükten alınmış bir addır. Kubbealtı Lugatı sözcüğü Arapça dīn ile Farsça dār “sahip olan” öğesinin birleşimi olarak açıklar; Nişanyan Adlar'da da adın karşılığı “din sahibi”dir. Arapça bir sözcükle Farsça bir öğenin birleştiği bir yapıdır. Sözlük aynı sözcükten türeyen dindârâne “dindar bir kimseye yakışır biçimde” türevini de kaydeder.
Sondaki -dâr öğesi, Nişanyan Sözlük'ün Farsça ḥukm-dār biçimine bağladığı hükümdar sözcüğünde de vardır. Benzer isimler arasındaki Dündar ve Dizdar ses bakımından yakındır; Settar ve Gaffar ise Allah'ın adlarından alınmış Arapça adlardır. İki heceli, ünsüzle biten yapısı kısa soyadlarıyla dengeli durur.