Cihani, Farsça cihan sözcüğüne ilgi bildiren -î ekinin getirilmesiyle kurulmuştur. Nişanyan Adlar cihan'ı “dünya” anlamıyla kaydeder; TDK Kişi Adları Sözlüğü de Cihani'yi “dünyalı, insan” diye açıklar. Yani ad, dünyaya ait olanı, dünyayla ilgili olanı anlatır. -î ekli adlar Osmanlı döneminde şairlerin mahlaslarında da sık görülür.
Cihani'de n sesi son heceye geçer ve ad Ci-ha-ni diye söylenir. Sonu -î ile biten Niyazi, Şinasi ve Simavi gibi adlarla aynı yapıdadır; bu adlarda son hece genellikle uzatılmadan okunur. Ünlüyle biten sonu sayesinde ünsüzle başlayan soyadlarıyla akıcı bir söyleyiş verir. Kök ad Cihan'dır.