Fermani, Farsça ferman sözcüğüne ilgi bildiren -î ekinin eklenmesiyle oluşmuş görünür; olası anlamı “fermanla ilgili, buyruğa ait”tir. Nişanyan Sözlük'e göre ferman Farsça farmān'dan alınmıştır ve Orta Farsça framān üzerinden Eski Farsçada buyruk anlamına gelen bir sözcüğe kadar iner. Kubbealtı Lugatı sözcüğü emir, buyruk ve yazılı padişah emri diye açıklar. Fermani biçimi ise sözlüklerde ayrı bir madde olarak yer almaz.
Nişanyan Adlar'ın verdiği çeviri dikkat çekicidir: hem fermanlı hem eşkıya. Bu, Kubbealtı'ndaki fermanlı sözcüğüyle örtüşür; sözlük, eskiden hakkında ferman çıkarılmış kişiye fermanlı dendiğini kaydeder. Ad bu açıdan buyruğun kendisini olduğu kadar buyruğun hedefindeki kişiyi de çağrıştırabilir.