Feramuş, Farsça ferâmûş sözcüğüyle aynı biçimdedir; Kubbealtı Lugatı bu sözcüğü “unutma, hatırdan çıkarma” diye açıklar ve daha çok ferâmuş etmek, yani unutmak biçiminde kullanıldığını divan şiirinden örneklerle gösterir. Ancak Nişanyan Adlar bu adın sayfasında Şehname kahramanı Feramuz'un kaydını gösterir: Feramuz, Rüstem'in oğludur ve Feramuz, Feramiz, Feramis biçimleri Sivas, Maraş, Yozgat ve Ardahan gibi iç ve kuzeydoğu illerinde görülür. Ad bu yüzden Feramuz'un bir söyleniş biçimi de olabilir.
Kaynaklar iki okumadan hangisinin doğru olduğunu açıkça söylemez; bu nedenle anlam kesin sayılmamalıdır. Üç hecede “fe-ra-muş” diye okunur; ş ile z ayrımı iki adı birbirinden ayırır. Benzer isimler arasındaki Siyavuş da Şehname'de geçen, ş ile biten Farsça bir erkek adıdır; Ferzend ise fer sesiyle başlayan başka bir addır.