Börü, Eski Türkçede “kurt” anlamına gelen sözcüktür ve Nişanyan Adlar'da da bu anlamla kayıtlıdır. Kurt, Türk ve Moğol efsanelerinde önemli bir yer tutar; Nişanyan'ın Bozkurt kaydında belirttiği gibi boz kurt bu iki ulusun efsanevi atası sayılır. Sözlüklerdeki “bahadır, cesur, yiğit” açıklamaları da sözcüğün taşıdığı bu çağrışımdan gelir. Günümüz Türkçesinde sözcüğün yerini “kurt” almıştır.
Börü'yü yazarken iki ü'nün de korunması gerekir; harfsiz yazımda ad Boru diye okunur ve gündelik bir sözcüğe dönüşür. İki hecesinde de yuvarlak ince ünlü bulunur ve ünlüyle biter. Kısalığı sayesinde ikinci isim olarak da kullanılabilir. Benzer adlardan Akbörü, İzbörü ve Baybörü bu sözcüğü ikinci öğe olarak taşıyan birleşik adlardır.