İzbörü, iz ve börü sözcüklerinden kurulmuştur ve TDK'ye göre “kurt izi” anlamına gelir. İz, Ana Türkçe *īŕ sözcüğüne dayanır; Karahanlı Türkçesinde toprakta ya da derideki iz anlamıyla geçer. Börü, kurdun eski Türkçe adıdır: Osmanlıcada börü biçimiyle kullanılmış, Ana Türkçe *bȫrü'ye dayanır. Eski Türkçede böri, Özbekçede boʻri, Kırım Tatarcasında börü, Yakutçada börö biçimleriyle yaşar. Vikisözlük börü'yü erkek adı olarak da kaydeder.
Börü ile kurulan adlar arasında benzer isimlerdeki Gökbörü, Akbörü ve Baybörü vardır; Börü ise öğenin tek başına kullanılan biçimidir. İzbörü üç hecede okunur (İz-bö-rü) ve bütünüyle ince ünlülüdür. Ünlüyle bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: İzbörü'ye, İzbörü'nün. İki ö/ü sesi Türkçe karakter desteklemeyen ortamlarda o ve u'ya dönüşebileceğinden resmî yazımın kontrol edilmesi yararlıdır.