Atıf, Arapça kökenli bir addır ve Nişanyan Adlar'da “şefkatli, sevgi dolu” diye açıklanır; özgün yazımı عَاطِف biçimindedir. Sözcük, Arapçada “bir yana eğilmek, yönelmek” anlamını taşıyan kökten gelir; TDK'nin hem bir yöne eğilim gösteren hem de sevecen kişi açıklaması bu iki yanı birlikte verir. Aynı kökten Atıfe ve Atıfet kadın adları da türemiştir; Atuf ise Nişanyan'a göre adın abartma biçimidir.
Arapça aslına uygun söyleyişte ilk a uzun okunur (Âtıf). Benzer isimler arasındaki Atfi ve Asıf, ses bakımından yakın, iki heceli Arapça kökenli adlardır.