Atacan, ata ve can sözcüklerinden kurulmuş bir birleşik addır. Nişanyan Adlar ilk öge Ata için üç ayrı kullanım sayar: yakın dönemde doğanlarda ad neredeyse her zaman Cumhuriyet'in kurucusu Atatürk'e gönderme yapar; Hatay ve Mardin Arapları arasında ikinci ünlüsü uzun okunan Atâ, Arapça “bağış” demektir; başka yörelerde ise Türkçe “baba, ata” anlamı taşır ve Korkut Ata gibi birleşiklerde görülür. Farsçadan geçen can “ruh, sevgili” anlamındadır; TDK adı “sevgili baba” diye açıklar.
Ad zaten iki ögeli olduğundan ikinci ad olarak kısa, tek ögeli bir ad daha dengeli bir bütün oluşturur. Benzer isimler arasındaki Ağacan, Alacan ve Karacan da aynı can ögesiyle biter; hepsi Atacan gibi üç heceyle okunur.