Ağacan, Ağa ile can sözcüklerinden oluşur. Nişanyan Adlar'a göre Türkçe kökenli bu ad Doğu Ermenileri arasında da görülür. Ağa saygı unvanıdır. Can ise Farsça "hayat" demektir; kayda göre Türkçede uzun zamandır sevgi ve dostluk hitabıdır, özellikle Bektaşi geleneğinde lakap ve seslenme biçimi olarak kullanılmıştır. Kişi adı olarak kullanımı 20. yüzyıl başına uzanır; 1980'lerden beri de hemen her Türkçe ada erkeklik eki gibi eklenir.
TDK'nin verdiği "yakın dost" anlamı, iki sözcüğün hitap olarak birleşmesinden doğar. Ad "a-ğa-can" diye okunur. Alacan, Atacan ve Tunacan da -can eki almış adlardır.