Duracan, durmak fiilinden gelen dura biçimi ile can sözcüğünden kurulmuş bir erkek adıdır. Durmak, Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *tur- (ayakta durmak) köküne dayanır; Vikisözlük'te durmak, kalmak, sürmek ve var olmaya devam etmek anlamlarıyla geçer. Dura, bu fiilin dilek bildiren eski bir biçimi olarak okunur. Can ise Farsça cān sözcüğünden gelir ve ruh, hayat demektir. Ad böylece “can dursun, yaşasın” dileğini taşır; TDK de adı çocuğun uzun ömürlü olması dileği olarak açıklar.
Türkçede yaşama ve kalma dileği taşıyan adlar uzun bir geleneğe sahiptir; Durmuş, Dursun ve Yaşar bu dileğin en bilinen örnekleridir. Duracan üç hecede okunur (Du-ra-can) ve tamamen kalın ünlülüdür: Duracan'a, Duracan'ın. Benzer isimler arasındaki Tunacan, Atacan ve Karacan aynı -acan sonunu paylaşır.