Dura, durmak fiilinin dilek bildiren biçimidir; Nişanyan Adlar onu “kalsın, yok olmasın” anlamında bir dilek olarak açıklar. TDK Kişi Adları Sözlüğü de adın “yaşasın, ölmesin” dileğini taşıdığını belirtir. Nişanyan Sözlük dur- fiilini Eski Türkçe tūr- biçimine bağlar; fiil yalnız hareketsiz kalmayı değil, ayakta kalmayı ve sürmeyi de anlatır. Adın dayandığı anlam da budur: çocuğun yaşaması, yerinde kalması dileği.
Bu dilek Türkçede birçok adın arkasında görülür. Durmuş ve Dursun aynı fiilin başka eklerle kurulmuş biçimleridir; Durkaya, Durcan ve Erdur gibi bileşiklerde de dur- öğesi uzun ömür dileğini taşır. Dura ise yalın bir dilek kipidir ve yanına başka bir sözcük almaz. Kalın ünlülü kısa ad, ek alırken araya y girer: Dura'yı, Dura'ya.