Duray için Nişanyan Adlar'daki karşılık “ölümsüz ışık”tır. Ad, dur- fiili ile ay sözcüğünden kurulmuş görünür. Nişanyan Sözlük'e göre dur-, Eski Türkçe tūr- “ayağa kalkmak, hareket etmemek” fiilinden gelir; ay ise Eski Türkçe āy biçimiyle hem gökteki ayı hem süre birimini anlatır ve Orhun Yazıtları'ndaki “ıt yıl onunç ay” (köpek yılı onuncu ay) sözünde geçer. Birleşimdeki dur- burada “kal, sürsün” dileğini taşır gibidir. TDK Kişi Adları Sözlüğü de adı “yaşa, uzun ömürlü ol” diye açıklar.
İki açıklama aynı fikirde buluşur: ışık ya da ömür, kalıcı olsun. Kesin bir yapı açıklaması bulunmadığından bu, parçaların anlamına dayanan bir okumadır. Dikay ve Dolay da ay ile biten adlardır. Sondaki y ünlüyle başlayan eklere doğrudan bağlanır: Duray'ı, Duray'a, Duray'ın.