Ataç, Nişanyan Adlar'a göre Eski Türkçe bir sözcüktür ve “babacık” anlamı taşır; “anaç” sözcüğünün erkek karşılığı olarak düşünülebilir. Orhun Yazıtları'nda geçen sözcük, Anadolu ağızlarında bugün de “büyümüş ama hâlâ küçük” anlamında kullanılır. Dil Devrimi döneminde ada “atalardan kalan, atalara ait” anlamı önerilmiştir; TDK açıklaması da bu yorumu yansıtır. Yazar Nurullah Ataç (1898-1957) bir dönem cumhuriyet düşüncesinin simge adlarından biri olmuştur.
Kısa yapısı, iki ya da üç heceli bir ikinci adla dengeli bir bütün kurmaya elverir. A-taç diye iki heceyle okunan ad, benzer isimler arasındaki Andaç, Aykaç ve Amaç ile aynı -aç sesini paylaşır.