Arkadaş, gündelik dildeki “dost, yoldaş” anlamlı sözcüğün erkek adı olarak kullanılmasıdır. Nişanyan Sözlük sözcüğün arka sözcüğüne +dAş ekinin getirilmesiyle yapıldığını yazar; buna göre arkadaş, sözcük sözcüğe “arkası bir olan” kişidir. Sözlüğe göre bu yapı Farsça ham-puşt sözcüğünün birebir çevirisidir ve 19. yüzyıla kadar aynı anlamda kullanılan ayakdaş sözcüğünün yerini almıştır; sözcüğün ilk tanığı 1680 tarihlidir.
Anlamı herkesçe hemen anlaşılan bir ad olduğu için resmî ortamlarda “Arkadaş Bey” gibi kullanımlarda çift anlam fark edilebilir; bunu ad seçerken düşünmek yararlıdır. Üç hecede “ar-ka-daş” diye okunur. Benzer isimler arasındaki Acıdaş aynı +daş ekiyle kurulmuştur; Altıntaş ve Ağırtaş ise taş sözcüğüyle biten, kulakta ona yakın adlardır.