Turhatun, tur ve hatun öğelerinden oluşan bir kız adıdır ve bir dilek taşır. Adın ilk öğesi durmak fiilinin eski, t ile söylenen biçimiyle açıklanır: Vikisözlük'e göre durmak, Eski Anadolu Türkçesindeki durmaq yoluyla Ana Türkçe *tur- (ayakta durmak) köküne dayanır; Kazakça, Özbekçe ve Kırım Tatarcasında fiil bugün de t ile başlar. Hatun ise Soğdca ve Hotan Sakacası üzerinden Ana Türkçeye geçmiş, soylu kadın, hanım anlamındaki eski bir sözcüktür. TDK'nin kaydına göre ad, ailede kız çocuklarının arkası gelmesin dileğiyle verilir; ad “dur, hatun” gibi bir sesleniş taşır.
Bu tür dilek adları bir ailenin beklentisini doğrudan yansıttığı için bugün seçilirken anlamının bilinmesi önemlidir. Turhatun üç hecede okunur (Tur-ha-tun); bütün ünlüleri kalın olduğundan ekler a ve u sesine uyar: Turhatun'a, Turhatun'un. Ağahatun ve Altınhatun gibi adlar hatun öğesini övgü bildiren sözcüklerle birleştirir; Turhatun'da ise ilk öğe bir dilek bildirir.