Sükûn, Arapça sukūn sözcüğünden gelen bir kız adıdır; Nişanyan Adlar adı huzur ve dinginlik karşılığıyla açıklar. Sözcük Arapçada hareketsizliği, kıpırtısız bir durgunluğu anlatır; Arap yazısında harekesiz harfin üzerine konan işaretin adı da budur. Türkçeye gönül rahatlığı, iç sakinliği anlamıyla geçmiştir; gündelik dildeki sükûnet sözcüğü de aynı köktendir. Özgün Arapça yazımı سكون biçimindedir.
Üzerindeki şapka, ikinci hecedeki u sesinin uzun okunduğunu gösterir: sü-kûn. Kısa ve sakin sesli ad, iki ya da üç heceli soyadlarıyla dengeli durur. Benzer isimler arasındaki Sükût ile sık karıştırılır; Sükûn dinginliği, Sükût ise sessizliği anlatır. TÜİK'in yayımladığı listelerde yer almayan, az kullanılan bir addır.