Sukuşu, su ve kuş sözcüklerinden oluşan bir tamlamadır ve su kenarında yaşayan kuşları anlatır. Su, Osmanlıca üzerinden, daha eski *suv biçimiyle Ana Türkçe *sub sözcüğüne uzanır; Eski Türkçede de sub olarak geçer. Kuşu, kuş sözcüğünün iyelik ekli biçimidir; Türkçedeki “su kuşu” tamlaması da tam bu yapıyla kurulur. TDK adı kıyılarda ve su kenarlarında yaşayan kuş olarak açıklar.
Ad üç hecede okunur (Su-ku-şu) ve bütün ünlüleri u olduğu için yumuşak, tek düze bir ritmi vardır. Ünlüyle bittiğinden ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Sukuşu'na, Sukuşu'nun. Tamlama biçimindeki adlarda ek almadan önce n kaynaştırması kullanılır. Kuş adlarından kişi adı yapmak Türkçede yaygın bir gelenektir; Sukuşu bu geleneğin pek duyulmayan bir örneğidir. Benzer isimler arasındaki Durusu ve Ulusu da u ile biten üç heceli adlardır.