Sabahat, Nişanyan Adlar'da Sebahat yazılışıyla kayıtlıdır ve Arapça kökenli olarak sabah tazeliği karşılığıyla verilir; özgün yazılışı صَبَاحة biçimindedir. Sözcük sabah ile aynı kökten gelir; Arapçada yüzün sabah aydınlığı gibi parlak ve taze olmasını anlatır. TDK Kişi Adları Sözlüğü de adı güzellik, yüz güzelliği diye açıklar.
Türkçede iki yazılışı birlikte yaşar: Sabahat ve Sebahat. Nişanyan'ın tercih ettiği Sebahat biçimi ince ünlülüdür; Sabahat ise sabah sözcüğüne daha yakın durur. Nüfus kaydında hangisinin seçildiği önemlidir. Benzer isimler arasındaki Sebahat bu yakın biçimdir; Nebahat ve Mubahat ise aynı -ahat sonuyla biten kadın adlarıdır.