Toköz, tok ve öz sözcüklerinin birleşimidir. Tok, Ana Türkçe *tok'tan gelir ve doymuş, aç olmayan anlamını taşır; Türkçede gözü ve gönlü doygun kişi için mecazlı olarak da kullanılır. Öz, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *ȫŕ'e dayanır; bir şeyin en kıvamlı kısmını ve kişinin benliğini anlatır. İki öğe birlikte iç dünyası doygun, kanaatkâr bir kişi fikrini kurar; TDK'nin açıklaması da kanaatkârlığı öne çıkarır.
Benzer isimler arasındaki Tokgöz aynı anlamı göz sözcüğüyle kurar ve anlamca en yakın addır; Teköz, Akköz ve Türköz de öz ile biter. Toköz iki hecede, To-köz biçiminde okunur ve ekler ikinci hecedeki ö'ye uyar: Toköz'e, Toköz'ün.