Tokgöz, Türkçedeki “gözü tok” deyimini ters sırayla tek ada dönüştürür. Tok, karnı doymuş anlamının yanında mecazda bir şeye düşkünlük göstermeyen, kanaatkâr kişiyi anlatır. Göz, Osmanlıcadaki göz biçiminden, o da Ana Türkçe *köŕ (göz, görüş) sözcüğünden gelir. Gözü tok olmak Türkçede açgözlü olmamak, başkasının malında gözü olmamak demektir; TDK de adı açgözlü olmayan diye açıklar.
Tokgöz iki hecede okunur (Tok-göz); ortada k ile g yan yana geldiği için hızlı söyleyişte iki ses kaynaşabilir. Ekler ikinci hecedeki ö'ye uyar: Tokgöz'e, Tokgöz'ün. Toköz ve Tokyüz aynı tok öğesini öz ve yüz ile birleştiren yakın adlardır; Soyöz, Türköz ve Teköz de öz sesiyle biter.