Tokyüz, tok ve yüz sözcüklerinden oluşur. Tok, Türkçede doymuş, aç olmayan anlamına gelir; mecazda gözü gönlü doygun, başkasının malına göz dikmeyen kişiyi anlatır. Yüz burada başın ön kısmı, çehre anlamındadır; aynı sözcük 100 sayısının da adıdır ve Vikisözlük sayı anlamını Ana Türkçe *yǖŕ biçimine bağlar. İki öğe birlikte yüzünden kanaatkârlığı okunan bir kişi fikrini verir; TDK de adı, yüzüne bakıldığında gözünün tokluğu anlaşılan kişi diye açıklar.
Gözü tokluk fikri etrafında küçük bir ad ailesi vardır: Tokgöz ve Toköz aynı anlamı göz ve öz sözcükleriyle kurar. Tokyüz iki hecede okunur (Tok-yüz) ve ekleri yüz hecesine göre alır: Tokyüz'e, Tokyüz'ün. Toker ve Tokuz da tok ile başlayan iki heceli adlardır.