Tekin, eski Türk devletlerinde han soyundan gelen kişilerin taşıdığı unvandır ve Nişanyan Adlar'da bey, prens diye açıklanır. Kaynağa göre sözcüğün çoğulu tigit biçimindedir; bu da sözcüğün kökte Moğolcadan alınmış olabileceğini düşündürür. Tekin, 1933'te önerilen ilk Yeni Türkçe adlardan biridir. Nişanyan, adın kullanımda bazen tek çocuk dileğini ya da durumunu da anlattığını belirtir.
Kaynağa göre Tekin daha çok Van, Ağrı, Muş ve Kars gibi doğu illerine özgüdür; Tigin biçimi ise batı illerinde yoğunlaşır. TDK sözlüğü sözcüğe eşsiz, uğurlu ve uyanık gibi başka anlamlar da verir; Türkçedeki tekin olmayan yer söyleyişi de uğursuz yeri anlatır. Benzer isimler arasındaki Tegin aynı unvanın öteki yazımıdır.