Tekbey, tek ve bey sözcüklerinin birleşimidir. Tek, Ana Türkçeden gelen ve biricik, eşsiz anlamını taşıyan bir sözcüktür; Kazakçadaki tek ile akrabadır. Bey ise Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesindeki beg (hükümdar) biçimi üzerinden Ana Türkçe *bēg'e uzanır; Vikisözlük, bey'in bay sözcüğüyle köken bakımından ilgisi olmadığını özellikle belirtir. Bey bugün saygı sözü olarak erkek adlarının ardından kullanılır. TDK adı, eşi benzeri bulunmayan bir bey diye açıklar.
Bey ile biten adlar arasında Gökbey, Gülbey, Çölbey ve Hanbey vardır. Tekbey iki hecede söylenir (Tek-bey) ve bütünüyle ince ünlülüdür: Tekbey'e, Tekbey'in. Ad zaten bey ile bittiği için günlük hayatta adın ardından ayrıca “Bey” denmesi tekrar etkisi yaratır; resmî yazışmalarda bunun farkında olmak yararlıdır.