Özbey, öz ile bey sözcüklerinden oluşur ve Nişanyan Adlar'da “gerçek bey” anlamıyla geçer. Bey, Osmanlıca bey ve Eski Anadolu Türkçesindeki “hükümdar” anlamlı beg üzerinden Ana Türkçe *bēg'e (efendi, ulu kişi) dayanır. Bugün de erkek adlarından sonra saygı sözü olarak kullanılır. TDK'nin kaydı adı, beyliği gerçek olan kişi diye yorumlar.
Vikisözlük bey ile bay'ın ayrı kökenlerden geldiğini not eder; Özbey ile Özbay bu yüzden sesçe yakın ama anlamca farklı adlardır. Özbey iki hecelidir ve ek alırken araya y girmez: Özbey'in, Özbey'e. Gökbey, İlbey ve Tekbey de bey ile biten erkek adlarıdır.