Tansan, tan ve san sözcüklerinin birleşimidir. Tan, şafak vaktinin adıdır. San, Osmanlıcadaki san biçiminden gelir; Vikisözlük onu Ana Türkçe *sā- (saymak) fiilinden türemiş sayar ve saymak ile sanmak fiilleriyle ilişkilendirir. Anlamı ad, ün, şöhret ve unvandır. İki öğe birlikte adı temiz ve aydınlık olan, saygınlığı tan ışığı gibi açık bir kişi fikrini verir; TDK'nin açıklaması da bu yöndedir.
Türkçede aynı anlamı taşıyan şan sözcüğü daha yaygın olduğundan, Tansan'ı duyanlar ikinci heceyi şan sanabilir; yazımda s kullanıldığını belirtmek gerekebilir. Benzer isimler arasındaki Aksan aynı san öğesiyle biter; Tankan, Tanhan ve Tanman ise sesçe çok yakındır. İki heceli ve kalın ünlülü olan ad şu ekleri alır: Tansan'a, Tansan'ın.