Tanaçan, tan ve açan sözcüklerinden oluşur. Tan, Osmanlıca taŋ biçimi üzerinden Ortak Türkçedeki *taŋ'a dayanır; güneş görünmeden önce ufkun ağarmaya başladığı vakti, şafağı anlatır ve Vikisözlük'te tek başına da ad olarak kayıtlıdır. Açan, Ana Türkçe *ač- kökünden gelen açmak fiilinin sıfat-fiil biçimidir; açılan, kapalılığı gideren demektir. Ad böylece “tanı açan”, yani günün ilk aydınlığını getiren an imgesini kurar. TDK de adı sabah ağarırken çevreyi kaplayan alacakaranlık diye açıklar.
Tanaçar ile karıştırılmaya en açık addır: Tanaçar aynı fiilin geniş zaman biçimiyle kurulur ve yalnız son ünsüzde ayrılır; iki adın karıştırılmaması için yazılışı belirtmek gerekebilir. Üç heceli adın (Ta-na-çan) bütün ünlüleri a olduğu için ekler de kalın gelir: Tanaçan'a, Tanaçan'ın. Karatan ve Alatan ise tan öğesini sona alan adlardır.