Tan, Türkçe bir addır ve Nişanyan Adlar'da iki ayrı anlamla açıklanır: şafak, gün ağarması ve şaşılacak şey, mucize. İlk anlam tan yeri ağarmak, tan vakti gibi söyleyişlerde bugün de yaşar; ikinci anlam ise mucize demek olan tansık sözcüğünde izini sürdürür. Ad, tek hecesine bu iki imgeyi birden sığdırır.
Pek çok bileşik adın ilk öğesidir: benzer isimler arasındaki Tandoğan, Tankan ve Tandan bunlardan bazılarıdır; Tanalp, Tanberk ve Tangün de aynı biçimde kurulmuştur. Kayıtlarda hem kız hem erkek adı olarak geçer. Kısalığı sayesinde ikinci isim olarak ya da uzun bir soyadının önünde rahatça kullanılır.