Subay, Nişanyan Adlar'da Yeni Türkçe bir sözcük olarak kaydedilir ve rütbeli asker diye açıklanır. Nişanyan'a göre sözcük, Dil Devrimi döneminde Farsça sipâh (ordu) sözcüğünün çözümlenmesiyle üretilmiştir. Kaynak, sözcüğü Türkçe sü-bay, yani ordu beyi diye açıklamanın ise tahmine dayandığını belirtir. Bugün Subay, ordudaki asteğmenden generale kadar rütbeli askerleri anlatan yaygın bir sözcüktür.
Ad olarak seçildiğinde askerlik ve önderlik çağrışımı taşır. İki heceli ad “su-bay” diye okunur. Benzer isimler arasındaki Bozbay ve Tunçbay bay ile biten adlardır; Suay ise yalnız bir harf farkıyla ayrılır ve anlamca ilgisizdir. Gündelik dilde meslek adı olduğu için ilk duyulduğunda bu anlam akla gelir.