Oktürk, ok ve Türk sözcüklerinden oluşur. Ok, Osmanlıca yoluyla Ana Türkçe *ok'a dayanır; Vikisözlük'ün Türkçe sürümü sözcüğe ok anlamının yanında kabile karşılığını da verir. Türk sözcüğü Ana Türkçe *tür(ü)k biçimine uzanır; Eski Türkçedeki türük ve Çuvaşçadaki tĕrĕk ile akrabadır. Vikisözlük, sözcüğün ilk kez Ön Asya'daki çivi yazılı metinlerde Turukki biçiminde görüldüğünü ve kökeni üzerine farklı görüşler bulunduğunu belirtir. TDK adı güçlü, hareketli Türk diye açıklar.
Türk ile biten erkek adları kalabalık bir grup oluşturur; benzer isimler arasındaki Koçtürk, Bektürk, Tunçtürk ve Dinçtürk bunlardandır. Oktürk iki hecede söylenir ve ilk heceden sonra kalın ünlüden ince ünlüye geçer; bu yüzden ekler son heceye uyar: Oktürk'e, Oktürk'ün. İki kapalı heceden oluşan sert yapısı, ünlüyle başlayan bir soyadıyla daha akıcı söylenir.