Oktüremiş, ok sözcüğü ile türemek fiilinin -miş'li biçiminden oluşur. Ok, Ana Türkçe *ok'tan gelen ve yay ile atılan silahı anlatan bir sözcüktür. Türemek ise Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *törü- (doğmak, var olmak) fiiline uzanır; Eski Türkçede törümiş biçimi “yaratılmış” anlamında geçer. Bugün türemiş; oluşmuş, ortaya çıkmış, meydana gelmiş demektir. Ad böylece ok gibi ortaya çıkmış biri imgesini kurar; TDK'nin kaydı da adı ok hızında, hareketli bir kişi diye açıklar.
Dört heceli bu ad (Ok-tü-re-miş) -miş ile biten eski yapılı adlar grubundandır; benzer isimler arasındaki Sülemiş, Ünvermiş ve Özvermiş aynı sona sahiptir. Ekler ince ünlüyle gelir: Oktüremiş'e, Oktüremiş'in. Uzun ve az duyulan bir ad olduğundan tek ya da iki heceli bir soyadıyla daha dengeli durur.