Nuşabe, Farsça nûşâbe sözcüğünden gelir; Nişanyan Adlar anlamı “ölümsüzlük suyu, bengisu” diye verir. TDK sözlüğü de adı, içenlere ölümsüzlük verdiğine inanılan hayat suyu olarak açıklar. Nişanyan adın edebî kaynağını da gösterir: Gence'li Nizami'nin (1141–1209) İskendername'sinde Nuşabe, İskender'i sarayında ağırlayan Berdea kraliçesinin adıdır.
Ad böylece hem bir halk inancına, bengisu efsanesine, hem de klasik Fars şiirinin büyük bir eserine bağlanır. Üç hecede okunur (Nu-şa-be); ek alırken araya y girer: Nuşabe'ye, Nuşabe'nin. Nişanyan kaydında başlık Nüşabe olarak geçer; ü ile yazılan bu biçim aynı adın öteki yazılışıdır. Benzer isimler arasındaki Nardane ve Gülnare de Farsça kökenli kız adlarıdır.