Nazlan, Türkçede naz yapmak anlamındaki nazlanmak fiilinin emir biçimidir; ad, çocuğa “nazlan, kendini sevdir” dileğiyle konmuş gibi okunur. Kökteki naz sözcüğü Farsçadır: Nişanyan Adlar'a göre başlangıçta “görkem, süs” anlamına gelen sözcük, klasik İslam şiirinde kadınlarda çok beğenilen naz ve cilve niteliğini anlatmaya başlamıştır.
Nişanyan, naz öğesinin bugünkü Türkçede belirli bir anlamdan çok kadın adı işaretine dönüştüğünü ve neredeyse her kadın adına eklenebildiğini belirtir; kayıtta 2.119 ayrı bileşik sayılır. Benzer isimler arasındaki Nazan ile tek harf farkı vardır.