Müstakim, Arapça مُسْتَقِيْم sözcüğünden gelir ve “dümdüz, doğru, eğriliği olmayan” anlamını taşır. Nişanyan Adlar adı Mustakim yazımıyla ve “düz, hizalı” diye kaydeder. Sözcük Fatiha suresindeki sırat-ı müstakim (dosdoğru yol) ifadesiyle tanınır; mecazen dürüst ve doğru yoldan ayrılmayan kişiyi anlatır. TDK sözlüğü de namuslu, doğru kişi anlamına yer verir.
Ad iki yazımla karşımıza çıkar: Müstakim ve Mustakim. Hangisinin seçildiği resmî kayıtta baştan netleştirilmelidir. Kız çocuk için Müstakime kullanılır. Ek alırken sondaki m değişmez: Müstakim'in, Müstakim'e.