Hekim, Arapça ḥakīm sözcüğünden gelir; Nişanyan Sözlük'e göre bu sözcük “bilge, bilim adamı, filozof, tabip” anlamlarının hepsini taşır. Sözlüğün notu ilginç bir ayrıntı verir: hekim ile hakîm aynı sözcüğün iki yazımıdır ve Harf Devrimi'ne kadar aralarındaki ayrım belirgin değildir. 1945 tarihli Türkçe Sözlük'ün ilk baskısında hakîm bilge ve filozof diye, hekim ise atasağun, otacı ve sağbilge karşılıklarıyla açıklanır. Nişanyan Adlar da adın karşılığını “bilge, hikmet sahibi” diye verir.
Kubbealtı Lugatı'nda iki biçim ayrı maddelerdedir: hekim hastalıkları tedavi eden tabip, hakîm ise eşyanın özünü aklıyla bilen kişidir. Hekim maddesindeki örneklerden biri Hüseyin Rahmi Gürpınar'dan alınmıştır ve orada Hesnâ Hanım adlı bir kişiye seslenilir. Ad bu yüzden hem bilgeliği hem hekimliği çağrıştırır. Başhekim ve hekimbaşı gibi sözcükler de aynı kökten yaşar.