Mengütekin, mengü ve tekin sözcüklerinin birleşimidir. Mengü, Eski Türkçe kökenli bir addır; Türkçe Vikisözlük'ün Bengü maddesi, beŋgü ya da meŋgü sözcüğünün ölümsüz anlamına geldiğini kaydeder. Tekin'in Vikisözlük'te birkaç anlamı vardır: boş, ıssız; uğurlu; eski Türklerde babanın taşınmaz mallarına varis olan en küçük oğul. Aynı maddede tigin biçiminin eski Türklerde hakan oğullarına verilen prens unvanı olduğu da belirtilir. TDK'nin kaydında ad, adı ölümsüzleşmiş bir hükümdarı anlatır; bu anlam tekin'in prens anlamına dayanır.
Tekin ile biten adlar eski Türk unvan geleneğini yansıtır; benzer isimler arasındaki Sebüktekin, Mutlutekin ve Ezgütekin bunlardandır. Mengütekin dört hecede okunur (Men-gü-te-kin) ve baştan sona ince ünlülüdür: Mengütekin'e, Mengütekin'in. Tekin sözcüğü günlük dilde “tekin olmayan yer” gibi kalıplarda da geçer; adda ise uğur ve prens anlamları öne çıkar.